Trautwein interactive is vanaf het begin een sponsor van het festival. Wij verzorgen de website(s) van het festival en nemen de ontwikkeling van het drukwerk voor onze rekening.

wordt in opdracht van stichting Muziek aan de Schelde door impresariaat Muziekfontein georganiseerd met een zeer kleine groep mensen. Omdat de financiering rond dit festival altijd moeilijk is, zijn de budgetten en tijdsbesteding krap.

De site festivalbeatrixpark.nl is daarom eenvoudig gehouden met de noodzakelijke informatie voor bezoekers. Heel duidelijk blijkt uit reacties van het publiek dat jong en oud gegevens over het festival opzoekt via de website. Een paar jaar geleden was hiervan nog geen sprake, nu is het zeer uitzonderlijk als mensen niet op de site kijken.

De organisatie en ik hebben al jaren plannen om meer gebruik te maken van de mogelijkheden die internet biedt, dus de toekomst beloofd nog veel goeds.

Komt allen morgen voor het leukste festival van Amsterdam. De muziek is altijd van topniveau, de optredens verrassend en de sfeer optimaal. Het enige dat mis kan gaan is een middag met stortregen. Maar dat is nog nooit gebeurd.

Emulatie

Emulatoren zijn programma's die op een computer een virtuele andere computer emuleren. Met behulp van Virtual PC, kan een Macintosh een Windows programma draaien. Na het opstarten van Virtual PC is er op de mac een PC aanwezig waarop in principe alle PC software gedraaid kan worden. Probleem is echter dat emulatie heel erg langzaam is. Iedere computer instructie die de virtuele PC geeft, wordt door de emulator afgevangen en vertaald naar een aantal macintosh instructies, die dan vervolgens worden uitgevoerd. Alle respons van de Macintosh hardware wordt ook weer de emulator afgevangen en vertaald in instructies die de virtuele PC kan uitvoeren. Deze vertalingen maken dat en virtuele PC al snel 10 keer langzamer kan zijn dan een "echte" PC op vergelijkbare hardware. Overigens gedraagt een geëmuleerde PC zich precies hetzelfde als een echte. Problemen die met echte PC's bestaan gelden onverkort voor geëmuleerde.

Boot Camp

Maar die moeizame tijd is voorbij. Voortaan draait een Macintosh alle Windows software op dezelfde manier en dus vergelijkbaar snel als een Windows PC. Gisteren bracht Apple de Bootcamp software uit, die bezitters van een Windows XP licentie in staat stelt naast het Macintosh operating systeem ook een Windows systeem te installeren.

Als de computer wordt opgestart, kan de gebruiker kiezen of hij Windows dan wel Macintosh wil draaien, waarbij de eerste keuze een compleet werkende PC opleverd.

Nadelen

Zijn er dan geen nadelen aan deze opzet? Jazeker. Ten eerste werkt Boot Camp alleen op Macintoshes met een Intel processor. Ten tweede is die Windows XP precies zo (on)betrouwbaar als andere PC's. Dus net als alle andere PC gebruikers ben je kwetsbaar voor virussen, wormen en spyware om je computer leven te vergallen. Voor de duidelijkheid, het macintosh operating systeem op dezelfde hardware heeft hiervan helemaal geen last.

Ten derde is onduidelijk hoe je standaard gegevens kunt uitwisselen tussen het Macintosh en het Windows systeem op dezelfde hardware. Als ik dingen op mijn PC doe, wil ik die ook vanaf mijn Mac kunnen benaderen. Dat kan in de huidige opzet niet, omdat het Macintosh systeem niet bestaat als de Windows omgeving actief is en andersom. Dat is waarschijnlijk een reden dat deze versie van Boot Camp een zogenaamde Public Beta is. Een eenvoudige oplossing kan zijn dat je de harde schijf van de PC kunt benaderen vanaf de Macintosh. De Macintosh kan die schijf, mits als FAT32 geformateerd, lezen en schrijven als iedere andere schijf. In de praktijk betekent nogal gezoekvanaf de Macintosh op de PC, aangezien Windows de map Mijn Documenten, waar verstandige mensen hun gegevens opslaan, vrij diep begraven heeft.

Een andere oplossing zou het tegelijk opstarten van de twee systemen zijn. Voor zo'n systeem is ondersteuning te vinden in aankondigingen van Intel en geruchten over ontwikkelingen binnen Apple. Het is waarschijnlijk dat Apple in staat is om een systeem te ontwerpen waarbij op dezelfde hardware meerdere operating systemen tegelijk kan draaien, het zogenaamde virtualization. Als dat waar is kun je op dezelfde hardware tegelijk een complete Macintosh 10.5, een Linux distributie en Windows XP draaien. In dat geval is uitwisseling van data niet meer dan het schrijven naar een virtuele map die gedeeld wordt door de machines. Die oplossing gebruikt Virtual PC op dit moment. Virtualization wordt nu al aangeboden door het bedrijfje Parallels.

Ten vierde is er het gevaar van het OS/2 syndroom. In de jaren negentig ontwikkelde IBM de opvolger van Windows95, OS/2. Dit operating systeem was superieur aan het Windows van die tijd. Maar om de overstap van gebruikers van Windows te vereenvoudigen, maakte IBM het mogelijk om alle windows software direct binnen OS/2 te draaien. Gevolg was dat geen enkele ontwikkelaar meer voor OS/2 ontwikkelde, aangezien software voor Windows zowel alle Windows gebruikers als alle OS/2 gebruikers als markt had. OS/2 verloor daardoor een groot deel van zijn voordelen ten opzichte van Windows en ging ten onder.
Dit gevaar dreigt ook voor Apple. Apple wil niet concurreren met andere hardware bouwers om PC's te maken. Het wil dat gebruikers het Macintosh Operating Systeem OS X gaan gebruiken. Dat betekent dat ontwikkelaars voor OS X moeten blijven schrijven en niet alleen maar voor Windows. Om die reden denk ik dat Apple geen verregaande integratie van Windows om Macintosh harde mogelijk zal maken. Maar het is niet ondenkbaar dat een ander dat zal doen. Misschien dat Microsoft Virtual PC gaat door ontwikkelen tot een versie zonder emulatie(die tenslotte niet meer nodig is) en dat heel goedkoop gaat aanbieden om Apple gebruikers over te halen Windows te blijven gebruiken. Dit kan een interessante strijd worden.

Public Beta

Nu Google het ene na het andere software pakket uitbrengt in een Beta versie, heeft Apple dat idee ook opgepakt. Beta software is een proefballonnetje: De software is slechts beta dus de fabrikant garandeerd niet dat de software foutloos werkt en zelfs niet dat de definitieve versie op deze software zal lijken. Maar als de markt positief op zo'n pakket reageert, weet de fabrikant dat het op de goede weg zit en de gebruikers zullen fouten en problemen melden in de hoop dat de definitieve versie beter zal zijn. Apple heeft direct bekend gemaakt dat Boot Camp deel zal uitmaken van de volgende versie van Mac OS X, Leopard.

Als proefballon is Boot Camp nu al een succes: de koers van het Apple aandeel steeg de dag na het uitkomen met 10%.

En Microsoft?

Microsoft verliest nu een markt voor haar emulatie pakket Virtual PC, maar zet dat pakket ook af om op 1 PC meerdere PC's te emuleren. Ik denk dat dit slechts een klein verlies is.

In eerste instantie vergroot zij haar markt voor Windows omdat een gebruiker van Windows op een Mac net als ieder ander een licentie moet bezitten. Maar op de iets langere termijn raakt zij wellicht marktaandeel kwijt aan het Apple operating systeem. Apple hoopt natuurlijk op dat scenario. Dankzij Boot Camp zullen Windows gebruikers sneller geneigd zijn een Apple aan te schaffen, dan het Macintosh Operating systeem leren kennen en dan geen Windows meer willen gebruiken. Het mes snijdt aan twee kanten, Apple verkoopt ineens ook hardware aan Windows gebruikers en Windows gebruikers switchen naar het Apple platform en blijven ook in de toekomst Apples gebruiken. 

Microsoft heeft nog geen commentaar gegeven, maar zelfs voordat Boot Camp uitkwam kwam naar buiten dat de grootste computerfabrikant Dell serieus rekening houdt met een groot marktaandeel voor Apple computers in de nabije toekomst. Op dit moment heeft Dell een marktaandeel tussen de 15% en 20%. Dell denkt dat Apple een marktaandeel  van 10% zou kunnen verwerven. Naar verluid was dat een belangrijke reden om computerfabrikant Alienware over te nemen. Het merk Dell staat voor goedkope, degelijke machines; Een image dat Apple duidelijk niet heeft. Alienware maakt mooie, snelle, hippe machines en zou in dat segment met Apple kunnen concurreren.

Op dezelfde dag dat bekend werd dat Open Source browser Firefox alweer marktaandeel van de Microsoft browser Internet Explorer heeft afgesnoept en nu door 10% van de surfers wordt gebruikt, op dezelfde dag dat Apple bekend maakt dat het mogelijk is Microsoft Windows XP op alle Macintoshes met Intel processor te draaien, waardoor mogelijk meer mensen op een Macintosh zullen overstappen en op termijn Microsoft Windows zullen verlaten, op die dag kondigt Microsoft aan dat het een website heeft geopend voor communicatie met de Open Source gemeenschap.

Microsoft heeft blijkbaar ingezien dat Open Source software een factor is geworden die niet meer met marketing boodschappen bestreden kan worden. Dit is een concrete stap naar het omarmen van dergelijke produkten.

De site port25.technet.com is zowel que naamgeving als uiterlijk gericht op computer nerds en moet ervoor zorgen dat ideen uit de open source gemeenschap binnen Microsoft gehoord kunnen worden. Ook sprak Bill Hilf, de man die onder meer verantwoordelijk is voor Microsofts 'SharedSource'-initiatief, de hoop dat dat Microsoft op basis hiervan beter compatible kan worden met andere systemen.

Microsoft heeft een dubieuze geschiedenis aangaande samenwerking met andere systemen, maar voor alsnog is dit uitstekend nieuws. Het is in ieders belang als software van Microsoft beter wordt en beter gaat samenwerken met andere systemen.

In de avond betekent dat meestal een telefonische verkoper of enquêteur. Maar het kan ook die ene bekende zijn die nummer herkenning heeft uitgeschakeld.

Als ik opneem, blijft het stil. Ik roep een paar keer "hallo" in de hoorn, maar de lijn ruist alleen een beetje. Net als ik wil ophangen, spreekt een elektronisch gegenereerde vrouwenstem met een plat accent uit het midden van de Verenigde Staten: "Congratulations, you have just won a cruise in the caribbean free of charge". Het is letterlijk de tekst die ik tijdens het surfen wel eens in een verdachte advertentie pop-up zie staan. Ik hang geschokt op.

Het is niet langer theorie: SPIT bestaat! Spam over IP Telefoon wordt nu in de praktijk gebracht. Ergens in de V.S. draait een computer allerlei Amsterdamse nummers om voice mails en antwoordapparaten te vullen met nutteloze boodschappen: U heeft een reis gewonnen naar de Caraïben! Ik had misschien even moeten wachten wat deze mevrouw nog meer te vertellen had. Wellicht moet je terugbellen naar een heel duur nummer. Misschien moet je ergens lid van worden. Maar buiten kijf staat dat deze mevrouw aan de bellers geld kost. En ik kan haar niet tegenhouden. Morgen kan ze weer bellen of over vijf minuten. Ze kan me de rest van mijn leven op al mijn telefoonnumers achtervolgen met gratis aanbiedingen.

Bovendien ken ik ken heel veel mensen die te goeder trouw op deze mevrouw zullen in gaan. Mensen die niet gewend zijn aan de oplichtingpraktijken die op het internet gemeengoed zijn. Mensen die niet verwachten dat ze over de telefoon opgelicht zullen worden.

En als dit soort acties succesvol blijkt, worden we binnen de kortste keren overspoeld met deze rotzooi; Geen normaal telefoongesprek meer mogelijk.

Help, help. Ik wil terug naar de twintigste eeuw!

Achtergronden van Spit zijn te vinden op mijn site en bijvoorbeeld zdnet, dat het helaas nog over een doemscenario heeft. Zij denken nog dat het nog moet gaan gebeuren.

Ik heb ondertussen ook van andere mensen gehoord dat ze zijn opgebeld door een Amerikaanse computerstem. O, jee.

Formule 1 racing

Ik was 's ochtend even aan het zappen en zag op een commerciële zender beelden vanuit een formule 1 race auto. Vanuit de auto waren de silhouetten van de bomen langs de baan te zien en af en toe racete de auto de pits voorbij, die was uitgevoerd in een jaren vijftig betonnen architectuur.

Ik concludeerde onmiddellijk dat ik naar een programma over computergames zat te kijken en dat dit beelden uit een nieuw race spel waren; het gezichtspunt vanuit de auto, het gebrek aan andere auto's, die als ze wel te zien waren in een flits werden gepasseerd, het exotische uiterlijk van de baan en de silhouetten van de bomen, alle ingrediënten van een realistische race game.

Ik bleef even hangen, want hoewel ik zelf weinig computerspellen speel en geen games met deze budgetten ontwikkel, ben ik altijd benieuwd wat er voor consumenten wordt ontwikkeld op specialistische game consoles.

De race baan bleef voorbij scheuren, het camera standpunt veranderde niet naar bijvoorbeeld een birdview van de baan, de baan werd niet vervangen door bijvoorbeeld een snelweg over tropische eilanden en de auto bleef dezelfde formule I bolide, zelfs de kleur veranderde niet.

Toen er na vijf minuten nog steeds geen commentator de technische eigenschappen van de game begon te beschrijven,  realiseerde ik me met een schok dat dit echte beelden waren, vanuit de cockpit van een echte coureur. Voor mij zijn blijkbaar de beelden uit een game echter dan de werkelijkheid. Zelfs zo echt dat ik zou nog steeds kunnen zweren dat de wielen van tegenstanders die flistsend werden ingehaald waren opgebouwd uit een verzamelijk polygonen en gerenderd door een aardig videokaart.

The Godfather is hoge cultuur

De volgende dag, donderdag, viel mijn oog op de cultuur pagina van de Volkskrant. Meestal zijn daar recensies te vinden van muziek- en toneelvoorstellingen en nieuws uit de wereld van de hoge cultuur. Een kwart van deze pagina werd tot mijn verbazing in beslag genomen door een foto van een gerendeerde godfather met het uiterlijk van Marlon Brando. Het artikel erbij beschreef The Godfather - the game, een uitgave van Electronic Arts. Volgens de schrijver was het spel een intrigerend produkt in de stijl van de legendarisch film. Opvallend was voor mij vooral wat er ontbrak ik het stukje: geen verantwoording voor de bespreking van een game op de cultuur pagina, geen uitleg over games voor 30-plussers. Gewoon een bespreking van een game die door de cultuur reactie blijkbaar belangwekkend wordt gevonden.

23 maart 2006 is voor mij de dag dat games zich zowel in mijn hoofd als in de culturele wereld een vaste plaats verworven blijken te hebben.

Deze pen kan het handschrift van de gebruiker lezen, opslaan en via een USB craddle op een PC opslaan.

Ik leef en werk de hele dag op mijn computers. Ik heb ook het allerliefste al mijn informatie op mijn computer staan. Helaas is een computer slechts een beperkt apparaat. Het ding kan niet overweg met mijn snelle aantekeningen op papiertjes, niet goed met mijn schema's en tekeningen. Die moeten dus worden overgeschreven om bewaard te blijven, een activiteit die laag op mijn prioriteitenlijstje staat.

Een enorme tijdsbesparing zou de mogelijkheid zijn om met een pennetje aantekeningen te maken op documenten op mijn computer, bijvoorbeeld webpagina's of documenten. Helaas, de pen biedt hiervoor geen oplossing. Dat kan pas als de applicaties waar je op wilt schijven deze megelijkheid ondersteunen. Voor webpagina's heb ik laatst een mooie python oplssing gevonden, die het de bezoeker wel mogelijk maakte aantekeningen op de webpagina te maken. Misschien dat ik in een toekomstig stukje daar een woordje aan zal weiden.

De Logitech pen wakkerde even de hoop aan, dat ik overal zou kunnen schrijven en mijn notities vervolgens zou kunnen opslaan. Niet langer zou ik direct op de computer hoeven te ontwerpen, omdat ik mijn aantekeningen niet wil overschijven. Voortaan neem ik mijn pen en ik schrijf op een kladblaadje of een bierviltje een ontwerp voor een website, een stuk code voor een game of de structuur van een Plone produkt, En later zet ik mijn vondst op mijn computer om verder uit te werken.

Helaas, helaas. De pen is vrij duur, kan alleen op speciaal papier schrijven en ook de handschrift herkenning blijkt van matige kwaliteit.

Ik moet nog geduld hebben voor mijn ultieme werkoplossing...

Dit weekeinde kreeg ik een mailing thuis dat Novib voortaan onder de naam Oxfam Novib verder gaat. Novib heeft zich aangesloten bij het internationale Oxfam om internationale campagnes te kunnen voeren.

Dat is leuk omdat Oxfam International zijn site in Plone heeft laten ontwikkelen. Dat was de snelste manier om een internationale site te ontwikkelen en te laten onderhouden de enorme organisatie die Oxfam is. Op de Plone site

De Nederlandse site is niet Plone gebouwd maar in CMS  dat gebouwd is in een scripttaal zoals PHP. Het werkt zoals de recht toe rechtaan  CMS-en Mambo.  Let maar eens op de adressen of wel URL's. Helaas vormen hebben die geen betekenis, maar bestaan uit interne nummers. De url van het persbericht waarin Novib aankondigt Oxfam Novib te gaan heten heeft bijvoorbeeld de URL http://www.oxfamnovib.nl/id8074.html in plaats van iets als http://www.oxfamnovib.nl/nieuws/novibwordtoxfam of iets dergelijks.

Overigens is de HTML en CSS van die site keurig op orde voor zo ver ik dat kon zien.

Ik was erg verbaasd toen ik deze twee titels zag liggen als DVD. Ik ken ze nog uit de tijd dat ik Nieuwe Media Programmeur was bij Cinekid. Beiden zijn gemaakt door Humongous Software in de Verenigde Staten. Daarna zijn ze uitstekend naar het nederlands vertaald door Transposia uit Belgie.

De CD-ROMs van Humongous waren prachtige interactive tekenfilms die bovendien specifiek geschreven zijn voor de goede leeftijdsgroep. Putt-Putt is voor kinderen tussen de 3 en 5 jaar, die nog niet kunnen lezen. Pyjama Sam richt zich op wat oudere kinderen tussen de 5 en 8 jaar.

Humongous CD-ROMS werden in Macromedia Director en SCUMM ontwikkeld en zijn hybride, dat wil zeggen, ze draaien op zowel Windows als Macintosh machines.

In de tweede helft van de jaren negentig stortte de CD-ROM markt echter in. Kon je vroeger een willekeurige computerwinkel binnenlopen voor alerlei CD-ROMS, vanaf 1999 kwam daar snel een einde aan, onder andere door de opkomst van het Internet, maar vooral omdat mensen niet met een CD-ROMmetje op zolder achter de PC gingen zitten. We hebben het nu ogver een tijd dat multimedia PC, dwz een PC met geluid en krachtig genoeg voor filmpjes iets nieuws was. (Over het falen van de CD-ROM en het slagen van gamecomputers zal ik het later nog wel eens hebben.)

Humongeous Entertainment is een paar jaar gelden gestopt met het maken van kinder CD-ROMs (ik ben even vergeten in welke vorm ze ver zijn gegaan) en kwam in zwaar weer terecht. Maar het bedrijf bestaat nog steeds en geeft nu titels uit via Atari.

Met dit in het achterhoofd zag ik rond Sinterklaas de titels van Transposia zeer goedkoop in speelgoedwinkels liggen. Dit waren nog steeds de oorspronkelijke producties uit 1999. Mij viel op dat er speciaal opgemekrt werd, dat ze niet meer draaiden op de nieuwste Macintosh operating systemen. Blijkbaar draait de Director engine niet goed op OS X vanaf 10.3. Het leek me dat het product aan zijn einde was.

Natuurlijk zou Humongous Entertainment de oude titel opnieuw in Director kunnen compileren, waarna het ding wat programmatuur betreft weer jaren mee kan. Maar dat lost het probleem niet op dat er geen markt meer bestaat voor dergelijke titels.

En daar verschijnt de DVD aan de horizon. DVD's zijn niet afhankelijk van een platform. Was CD-ROM gewoon een drager waarop voor ieder computer platform aparte applicaties op moesten staan, de DVD kent gewoon een standaard afspeler. Deze wordt gebruikt om de menu's en navigatie op normale DVD's mogelijk te maken. Dat is ook de reden dat een DVD zowel op PC's als op Macintoshes, Linuxbakken en andere platformen draait.

Blijkbaar heeft Humongous (of Transposia) een methode gevonden om van de oude Director files een DVD appliactie te maken. Opvallend is dat de naam Humongous nergens meer wordt genoemd. Bovendien is het logo Made in Director verdwenen, wat volgens mij verplicht is voor alles geproduceerd met Director. Er staat wel duidelijk Atari op en het T2 logo van Take-Two. Het geheel maakt een gehaaste indruk, onder andere omdat het drukwerk van Putt-Putt erg rafelig is.

Twee dingen te doen binnenkort:

1. De spellen spelen op DVD en kijken of ze bevallen
2. uitzoeken hoe ze de transitie naar DVD geflikt hebben. Op de doos staat geen logo meer van Director, dus misschien is het dingn op een andere manier gebrouwen. We zullen zien.

Voor veel Apple gebruikers is deze mededeling een flinke schok. De afgelopen 20 jaar heeft Apple er steeds (en niet altijd terecht) op gehamerd dat hun Motorola en IBM processoren veel beter en sneller waren dan die van Intels x86 familie. En nu blijkt het vertrouwen in Intel groter dan in hun traditionele leveranciers.

Dit komt als extra schok aangezien Microsoft drie weken geleden bevestigde PowerPC chips in zijn nieuwe generatie Xbox spelcomputers te gaan gebruiken. Dat werd gezien als een flinke opsteker voor Apple, aangezien dit een signaal was dat PowerPC chips geschikter zijn voor geavanceerde toepassingen dan Intels produkten.

Wat zijn de redenen van deze overstap?

Er zijn er ongetwijfeld veel. De belangrijkste is denk ik dat Apple ook in de toekomst geranties wil dat het de snelste machines op de markt kan brengen. Dat namelijk al jaren, alle marketing praat ten spijt, een groot probleem. In de periode 2000-2003 kon Apple jarenlang niet meedoen aan de snelheidsrace omdat Motorola geen snellere G4 chips kon bouwen. Naar aanleiding daarvan heeft IBM voor Apple de G5 chips ontwikkeld die veel sneller zou moeten worden dan de G4 van Motorola.

Maar de afgelopen twee jaar heeft IBM die snelheidsbelofte niet kunnen houden. Bovendien zijn de snelle versies van de G5 altijd zeer moeilijk leverbaar geweest. Apple heeft zelfs het snelste model een keer moeten terugtrekken omdat IBM geen bijbehorende G5's kon leveren.

Een mogelijk reden van deze problemen wordt gevormd doordat de G5 voor IBM slechts een kleine markt is. De meeste PowerPCs worden aan leveranciers van embedded systems zoals Cisco en vele anderen verkocht. Daarnaast gebruikt IBM ze zelf voor hun eigen servers. Voor Microsofts nieuwe Xbox met een verwachte produktie van 60+ miljoen exemplaren worden aparte productie lijnen gebouwd.

Maar Apple neemt jaarlijks slechts een paar miljoen, verschillende G5 processoren af om die in desktop en laptop computer te gebruiken. Dat vraagt een andere benadering en veel extra ontwikkeltijd voor een relatief kleine markt. Ik heb begrepen dat IBM destijs voor de ontwikkeling van de G5 flinke kortingen aan Apple heeft gegeven. Dat contract is nu afgelopen en voor het nieuwe wil IBM een (veel) hogere bijdrage in de ontwikkelkosten.

Intel daarentegen loopt Apple al jaren op te vrijen om hun chips te gaan gebruiken. Intel is niet blij dat Microsoft hen in de tang heeft en verplicht om altijd voort te borduren op de x86 familie. Apple is voor hen onder andere een breekijzer in besprekingen met Microsoft.

De Mac OS X Server factor

En tot slot een extra argument dat ik nog nergens gelezen heb. De server wereld bestaat uit dit moment uit Unix varianten, waaronder Linux, en Microsoft. Vooral de grote corporates staan heel huiverig tegenover Open Source software. Dat soort klanten wil garanties en een verantwoordelijke om aan te klagen als iets niet goed is gegaan. Ook op het gebied van licenties moet alles volkomen duidelijk zijn. Open Source biedt dat niet of nauwelijks. De verschillende rechtzaken rond Open Source, de patent wetten in de VS en het voornemen van de EU om eenzelfde soort wetgeving in het leven te roepen maken dat veel bedrijven bang zijn op zeker moment met terugwerkende kracht licentiekosten te moeten betalen voor Open Source oplossingen.

Grote leveranciers zoals HP en (ironisch genoeg) IBM hebben de afgelopen jaren Apple benaderd omdat ze heel graag Mac OS X Server willen kunnen aanbieden aan hun grootste klanten. Maar op dit moment kan dat alleen door machines en licensies direkt van Apple te kopen. Al deze grote spelers maken hun eigen hardware oplossingen, onder andere op Intel processoren. IBM is de enige die zelf PowerPC hardware zou kunnen aanbieden, als ze een licentie van Apple zouden krijgen. Voor de anderen het zelfs met een licentie praktisch moeilijk uitvoerbaar.

Apple wil heel graag een groter marktaandeel verkrijgen. De corporate wereld is een zeer interessante markt waar Apple traditioneel een zeer klein marktaandeel heeft. Een ingang in die wereld is meer dan welkom.

Beide problemen worden aangepakt met een overstap naar Intel hardware. Het zou mij niet verbazen als we over een tijdje gaan zien dat een select groepje grote leveranciers voor Enterprise toepassingen eigen Mac OS X server machines mogen gaan leveren op eigen hardware. Die hardware zal dan Intel based zijn. De licenties zullen waarschijnlijk een stuk duurder worden dan ze nu zijn, aangezien Apple in dat geval alleen nog aan de licenties kan verdienen. Wat bovenstaand scenario zou betekenen voor Mac OS X Server licenties voor andere klanten is op dit moment totaal onduidelijk.

Dit scenario past in de strategie van Apple om zich behalve als hardware bouwer ook als software leverancier te positioneren.